Wat je kunt leren van de ‘Harries’
Eerste Paasdag 2022. Ik scroll wat door mijn instafeed voordat ik de deur uitga naar de Paasbrunch bij mijn moeder. Er verschijnt een zanger in beeld, gekleed in een glitterpak waar Freddy Mercury jaloers op zou zijn. ‘Wie is dat?!’, denk ik. En toen zag ik het in de caption: Harry Styles. Wacht even, is dat niet die gast van One Direction? De boyband die mijn nichtje ooit adoreerde?
Duidelijk niet meer het onervaren jongetje van toen. Getransformeerd tot een ware showman met een glimlach die niet zou misstaan in een tandpastareclame. Hij is duidelijk ook een paar keer naar de sportschool geweest… 😉. Ik kon me vaag herinneren dat ik zijn solo debuutalbum had beluisterd, op dezelfde manier zoals je door een tijdschrift bladert: vermakelijk, maar het laat geen blijvende indruk achter.
Willy Wonka
En zo belandde ik in een instafuik waarbij Harry Styles mijn feed wekenlang domineerde. Ik ontwikkelde een kleine, gelukkig kortstondige obsessie en was vastbesloten zijn uitverkochte concert in de Ziggodome bij te wonen. TicketSwap werd een slagveld, maar hoe groot was het Willy Wonka moment toen ik het ‘golden’ ticket na weken bemachtigde.
Oké, een (toen) 39-jarige vrouw, klaar om solo naar een concert van Harry Styles te gaan. Hoe zal dat aflopen? Ben ik daar ook niet wat te oud voor? Door mijn hoofd flitste mijn eerste concertervaring: The Backstreet Boys in Ahoy. Ik was 13, ging met een vriendinnetje mee, vond de muziek wel aardig en A.J. erg knap, maar een echte fan was ik niet. De show was fantastisch, alles eromheen een nachtmerrie. De hysterie, de flauwvallende vriendin die door beveiligers uit het publiek werd gehesen en een enorm kartonnen hart met ‘I love Nick’ dat mijn zicht blokkeerde. ‘NOOIT meer’, verzekerde ik mijn moeder bij thuiskomst.
De ‘Harries’
Hoe ironisch dat ik ruim 25 jaar later omringd door twintigers en gewapend met oordoppen in de Ziggodome zat. Tot mijn verbazing waren de ‘Harries’ ook allemaal solo naar het concert afgereisd. Ze vertelden me dat niemand met hen mee wilde toen de kaarten (pre-corona) in de verkoop gingen, maar dat ze zooo graag wilden dat ze hadden besloten om dan maar alleen te gaan. Zelfs als dat 2,5 uur reistijd richting Amsterdam betekende. Hun verhalen en toewijding inspireerden me, op die leeftijd had ik dat nooit gedurfd, zo jammer eigenlijk. Ik realiseerde me eens te meer: als je iets écht graag wilt, dan verleg je daarvoor grenzen en vind je een weg.
Vrolijk Pasen
Nu mijn vraag aan jou: wanneer stop jij met wachten en ga je de dingen doen die je graag wilt doen? Wat houd je tegen? Is het de angst voor het onbekende of hoop je stiekem dat HS persoonlijk aanbelt om je mee uit te nemen? 😊
De lente staat voor de deur, het seizoen van transformatie en vernieuwing. Ga dit voorjaar dus niet alleen op zoek naar paaseitjes maar ook naar nieuwe ervaringen. Vrolijk Pasen en let’s go SOLO!
Wat een eniggg stukje weer❤️❤️🤩🐣
Wat een top stukje! Ontzettend gelachen.